سفارش تبلیغ
صبا


ارسال شده توسط محمد حمله دار در 90/12/20:: 8:25 عصر

(((پست ثابت )))


http://s3.picofile.com/file/8284139134/t0000abl.JPG

کودک، انسان است!

یادداشت هایی درباره مسائل کودکان و نوجوانان

به قلم: محمد حمله دار

نویسنده و دارای گواهینامه بین المللی روان شناسی کودک و نوجوان

از آکسفورد انگلستان


 وبگاه:

hamledar.ir

کانال تلگرام:

@hamledar

پیج اینستاگرام:

instagram.com/mhamledar

 

ادامه مطلب...

کلمات کلیدی :

ارسال شده توسط محمد حمله دار در 97/2/26:: 4:44 عصر

بایستگی آشنایی فزون تر کودکان با شاهنامه

مقدمه

شاهنامه یا به تعبیر استاد کزازی این نامه ی سپند ورجاوند بی مانند قله ی آثار ادبی پارسی است. این اثر شگفت، آسان به دست ما نرسیده و به شهادت تاریخ، تا دویست سال پس از سرایش، مورد سانسور دستگاه حاکم قرار گرفته بود و مردم از آن بی بهره بودند. امروز نیز رسانه های رسمی شاهنامه را آن طور که باید و شاید مورد توجه قرار نمی دهند و از ترویجش غافلند بنابراین وظیفه ی هر ایرانی است که این معجزه ی فردوسی را پاس بدارد و برای پاسداری از شاهنامه چه کاری بهتر از آشناسازی کودکان با آن؟ ما در این مقاله به بایستگی و چگونگی آشنایی فزون تر کودکان با شاهنامه خواهیم پرداخت و امیدواریم این تلاش کوچک در گرایش نسل نو به شاهنامه کارساز باشد.

اهمیت آشناسازی کودکان با شاهنامه

چرا باید کودکان را با شاهنامه آشنا کنیم؟ به راستی شاهنامه چه سخنی برای گفتن دارد که خواندنش برای هر کودک ایرانی و حتی غیر ایرانی بسی سودمند است. در ادامه به پاسخ این پرسش می پردازیم.

لذت بردن از داستان ها

هنگامی که اشعار و قصه های شاهنامه را برای کودک می خوانیم نخستین اتفاقی که می افتد این است که کودک از این داستان ها لذت می برد. انسان در هر سنی از شنیدن داستان لذت می برد و این لذت در کودکی دو چندان است. شنیدن قصه های زیبا و پندآموز شاهنامه به مثابه یک تفریح سالم باعث شادابی روحیه کودک می شود و این امر در پیشگیری از افسردگی و خمودگی او موثر است. به ویژه امروزه که کودکان یکسره سرگرم بازی های رایانه ای و موبایلی هستند و همواره به آسیب هایش دچار می شوند انس با شاهنامه می تواند حال و هوایی تازه در آنان پدید بیاورد و آن ها را از آن فضاهای آسیب رسان دور کند.

تقویت زبان فارسی

ماجرای زبان فارسی ماجرایست که از یک سو باعث اندوه و از یک سو مایه ی افتخار ماست. اندوه به این دلیل که آن قدر واژگان بیگانه در این زبان شیرین راه پیدا کرده اند که هنگام نوشتن و یا سخن گفتن تا نیمی از واژگانی که استفاده می کنیم بیگانه اند اما افتخار به این خاطر که پس از گذشت بیشتر از هزار سال وقتی اشعار فردوسی، رودکی و دیگر شاعران را می خوانیم به آسانی معنایشان را درمی یابیم و کمتر به مراجعه به لغت نامه نیاز پیدا می کنیم.

 این امر خود بیانگر نیرومندی زبان فارسی است که پس از صدها سال همچنان پابرجا و قابل فهم است. روشن است که توان کودک در یادگیری زبان یک توان شگفت آور است و هیچ بزرگسالی به اندازه ی یک کودک نمی تواند با چنان سرعتی زبانی را بیاموزد به همین علت آشناسازی کودک با شاهنامه از همان سنین کم موجب می شود او به خوبی واژگان اصیل پارسی را بیاموزد و به کار ببرد و کمتر در دام واژگان بیگانه بیفتد.

تقویت هویت ملی

آن چه بیشتر از همه در سراسر شاهنامه موج می زند هویت ملی است. حکیم فردوسی به قدری به تاریخ، فرهنگ و منش ایران و ایرانیان پرداخته که شاهنامه به تنهایی می تواند یک کتاب ایران شناسی باشد. در میان تمام آثار ادبی گذشته هیچ اثری را نداریم که همچون شاهنامه درباره ی ایران سخن گفته باشد و ارزش این کشور را نمایان کرده باشد. کودکی که با شاهنامه آشنا باشد به خوبی از هویت ملی خود آگاه است و به آن می بالد و در بزرگسالی هر چقدر با دیگر فرهنگ ها و کشورها آشنا شود باز هم از ایرانی بودن خود پاسداری می کند و کشور و فرهنگش را به دیگر مردمان معرفی می کند.

یادگیری تاریخ

کودکان به اقتضای سنشان چندان از تاریخ لذت نمی برند و گرایشی به آن ندارند. چیزی که می تواند خواندن تاریخ را لذت بخش کند داستانی شدنش است و حکیم فردوسی به بهترین شیوه از پس این کار برآمده. کودک با خواندن شاهنامه یک دور تاریخ ایران باستان را می خواند و به خوبی با سلسله های گذشته به ویژه سلسله با شکوه ساسانیان آشنا می شود و در نتیجه در مدرسه نیز نمرات بهتری در درس تاریخ خواهد گرفت.

فهم فلسفه زندگی

شاهنامه یک کتاب ایدئولوژیک است و ایدئولوژی آن، خردگرایی و نیکوکاری است. شاهنامه به خوبی می تواند به زندگی معنا ببخشد و انسان را از دام پوچی رها سازد. امروزه در دانش روان شناسی نیز مکتبی به نام مکتب معنا درمانی وجود دارد و اندیشمندان غربی مردم را به یافتن معنای زندگی تشویق می کنند. فردوسی ابیات فراوانی را در ستایش خردگرایی و نیکوکاری سروده و خواندن این ابیات فلسفه زندگی را به کودک نشان می دهد و به او می آموزد که همواره بر پایه خرد و نیکویی رفتار کند.

یادگیری نکات اخلاقی

 شاهنامه به راستی کتاب اخلاق است. مگر می شود کودکی داستان سیاوش را بخواند و به اهمیت وفای به عهد و پیمان پی نبرد. مگر می شود کودکی داستان سپردن بهمن به رستم را بخواند و به اهمیت تربیت صحیح پی نبرد. مگر می شود کودکی داستان رزم تن به تن اسکندر با فور هندی را بخواند و پی نبرد که حاکمان باید مشکلاتشان را شخصا حل کنند و کمتر مردم را به جان یکدیگر اندازند. اگر بخواهیم از این نمونه ها بیاوریم باید مقاله و حتی کتابی جداگانه بنویسیم و در آن به فراخی روشن کنیم که شاهنامه چه اندازه درس اخلاق است و انسانیت را به انسان می آموزد.

چگونگی آشنایی فزون تر کودکان با شاهنامه

اکنون که برخی از دلایل بایستگی آشنایی فزون تر کودکان با شاهنامه را بررسی کردیم می خواهیم چگونگی این آشناسازی را نیز بررسی کنیم. در ادامه به چند روش سودمند و کارساز می پردازیم:

شاهنامه خوانی در خانواده

بی گمان آسان ترین و ارزان ترین راه معرفی شاهنامه به کودکان تعریف کردن قصه هایش در جمع های خانوادگی است. این سنت از دیرباز میان ایرانیان رواج داشته به گونه ای که بارها از پدربزرگ ها و مادربزرگ هایمان شنیده ایم که بزرگان فامیل همواره در مناسبت های گوناگون و حتی روزهای عادی برایشان از شاهنامه می گفتند. امروز، اما بزرگترها و کوچکترها سرگرم موبایل و تلویزیون شده اند و این سنت دیرینه کم رنگ شده ولی می توان آن را زنده کرد و کودکان را بر سر سفره ی گسترده ی شاهنامه نشاند. وانگهی امتیاز شاهنامه بر بسیاری از آثار ادبی همین است که برای کودکان نیز جذاب است. مثلا دیوان حافظ با تمام زیبایی اش، برای کودکان گیرایی لازم را ندارد اما شاهنامه همچون همچون آثار مولوی و سعدی می تواند در ذهن و دل کودکان جای بگیرد.

بازنویسی ها

یکی از امور فرخنده ی بازار کتاب ما که دل هر ایرانی را شاد می کند این است که ده ها بازنویسی مختلف از شاهنامه وجود دارد که قصه های آن را به زبانی ساده و کودکانه بیان کرده اند به گونه ای که حتی کودکان دوره ی ابتدایی نیز می توانند به آسانی آن ها را بخوانند و بفهمند. جای سپاسگزاری و خوشحالی است که ناشران و نویسندگان زیادی همت ورزیده اند و شاهنامه را چه به شکل کامل و چه به شکل گلچین، بازنویسی و در اختیار کودکان قرار داده اند. والدین و معلمان می توانند به خوبی از این فرصت بهره مند شوند و در مناسبت های مختلف این کتاب ها را به کودکان هدیه دهند.

انیمیشن

یکی از انتقادات ما به رسانه های رسمی این است که هنوز شاهنامه را آن طور که شایسته است در قالب انیمیشن درنیاورده اند و آن را از این راه به کودکان ایران و جهان معرفی نکرده اند. با این حال کارتون ها و انیمیشن هایی به طور پراکنده ساخته شده اند که قصه های شاهنامه را به تصویر کشیده اند و می توان آن ها را برای کودکان به نمایش درآورد.

بازی های رایانه ای

در زمینه رایانه ای و موبایلی نیز وضعیت درست مانند انیمیشن است. تاکنون بازیِ در شأن شاهنامه ساخته نشده ولی به هرحال بازی هایی در این زمینه هست که می توان آن ها را به کودکان معرفی کرد. امروزه کودکان و نوجوانان اعتیاد عجیبی به این بازی ها پیدا کرده اند و کمتر نوجوانی می توان یافت که بر تلفن همراهش چندین بازی نصب نکرده باشد پس والدین می توانند از فرزندانشان بخواهند که در کنار بازی های مختلفی که دارند بازی هایی با محوریت شاهنامه نیز نصب کنند و از آن ها لذت ببرند.

تئاترهای مدرسه ای

در همه ی مدارس هر از گاهی تئاترهایی با بازی خود دانش آموزان برگزار می شود. مسئولان فرهنگی مدرسه می توانند با راهنمایی کردن دانش آموزان آن ها را به اجرای نمایش هایی با موضوع شاهنامه تشویق کنند.

تهیه نوشت افزارهای مرتبط

بیشتر کودکان ترجیح می دهند از نوشت افزارهایی استفاده کنند که تصاویر شخصیت های کارتونی خارجی بر آن ها نقش بسته و این به این دلیل است که کودک آن شخصیت ها را  به خوبی می شناسد اما در سایه غفلت جامعه، آشنایی چندانی با پهلوانان ایرانی شاهنامه ندارد. والدین می توانند پس از آشنا کردن فرزندان با شاهنامه از راه های گفته شده، نوشت افزارهایی با این تصاویر برایشان تهیه کنند.

نصب تابلوی شعر در خانه

نصب تابلوهایی از اشعار شاهنامه یا نقاشی های آن و یا تصاویر آرامگاه فردوسی در خانه باعث می شود کودک هر روز چشمش به آن جا بیفتد و در نتیجه از لحاظ ذهنی آماده پذیرش شاهنامه می گردد.

بازدید از آرامگاه فردوسی

بازدید از آرامگاه فردوسی و عکس گرفتن کنار ان نیز می تواند در آشنا کردن کودکان با این شاعر گرانقدر کارساز باشد.

 

در پایان می توان گفت که راه برای آشناسازی کودکان با شاهنامه باز است و به راحتی می توان به آن پرداخت پس چه خوب است که به این امر توجه لازم داشته باشیم

محمد حمله دار



ارسال شده توسط محمد حمله دار در 97/2/25:: 11:25 صبح

1- بیست و پنج اردیبهشت روز بزرگداشت فردوسی، نه یک بار که هزاران بار گرامی و خجسته باد! در این روز شما را خواندن شاهنامه و دفتر دانایی و داد (شاهنامه به نثر) دعوت می کنم

2- فردوسی، اوستاد اوستادان ادب پارسی است. بزرگ‌ترین رزم‌نامه سرای ایران و نه تنها ایران بلکه جهان است. اگر فردوسی در سپیده دم ادب دری شاهنامه را نمی‌سرود، آن بزرگان و نام آوران دیگر هرگز به آن پایه و مایه مهین و بلند نمی‌توانستند رسید. همه آنان بر خوانی رنگین نشسته‌اند که فرزند توس در برابرشان گسترده است. از دیگر سوی شاهنامه‌، نامه فرهنگ و منش ایرانی است و بسیار فزون‌تر و فراتر از آن است که تنها دیوانی باشد از سخن پارسی در کنار دیوان‌های دیگر. (میرجلال الدین کزازی)

3- ما از صداوسیما بابت ساخت و پخش ویژه برنامه هایی مربوط به روز بزرگداشت فردوسی سپاسگزاریم اما در عین حال به مخاطبان هشدار می دهیم که هشیار باشید! صداوسیما به دلیل سیاست های معلوم الحال خود گاهی تصویری تحریف شده از شخصیت فردوسی و محتوای شاهنامه ارایه می دهد.

4- به زودی کتابی از بنده با موضوع شاهنامه منتشر خواهد شد. با ما همراه باشید!

محمد حمله دار


کلمات کلیدی :

ارسال شده توسط محمد حمله دار در 96/12/23:: 11:31 صبح

http://s9.picofile.com/file/8321679034/photo5325_81055594826_818059.jpg

 

شگفت انگیز است که استیون هاوکینگ در سالروز مرگ گالیله به دنیا آمد و در سالروز تولد انیشتن از دنیا رفت

استیون هاوکینگ بزرگترین و معروف ترین دانشمند جهان پس از انیشتن بود

او با اینکه دچار فلج کامل بود و توانایی صحبت کردن نداشت اما توانست به بالاترین مدارج علمی برسد و کتابهایی بسیار پر فروش و جذاب منتشر کند

من کتاب طرح بزرگ هاوکینگ را خوانده بودم و از زبان ساده و محتوای پربارش شگفت زده شده بودم

وی بهترین الگوی موفقیت است زیرا با بدترین وضعیت بدنی، بهترین جایگاه ها را به دست آورد

کوپرنیک، داروین و فروید سه فردی بودند که بزرگترین انقلاب های علمی را پدید آوردند و طرز فکر بشریت را به کلی دگرگون کردند

به نظر من شایسته است نام استیون هاوکینگ نیز در کنار این سه اندیشمند بی نظیر نوشته شود

امروز دنیای علم سوگوار کسی است که معلوم نیست تا سال ها و قرن های آینده کسی همچون او پا به جهان بگذارد

صبر بسیار بباید پدر پیر فلک را

که دگر مادر گیتی چو تو فرزند بزاید

و در پایان:

نادره ی زمانه ای، خلق کجا و تو کجا...

 

محمد حمله دار


چهارده مارس

برابر با بیست و سه اسفند


کلمات کلیدی : هاوکینگ

ارسال شده توسط محمد حمله دار در 96/11/1:: 6:45 عصر

http://s8.picofile.com/file/8317316334/n00043142_b.jpg

 

اغلب این جدایی با مقاومت کودک و اصرار والدین روبه‌رو شده و منجر به بروز رفتارهای نامطلوب می‌شود. گاهی اوقات در این جدال، برخی از والدین مستاصل می‌شوند و برای رهایی از ناراحتی، در مقابل کودک کوتاه می‌آیند و او را در تمایلاتش برای خوابیدن کنار آنها آزاد می‌گذارند و احساس می‌کنند شاید این‌کار به نفع کودک باشد، در حالی که روان‌شناسان معتقدند حضورکودک تا سن سه‌ سالگی در کنار والدین جایز است و از آن زمان به بعد با توجه به شرایط روحی و خلقی کودک و رعایت اصول و نکات تربیتی خاصی باید مقدمات تنها خوابیدن کودک را مهیا کرد.   جدایی رختخواب کودک همگام با اصولی است که گام‌به‌گام به ذکر آن می‌پردازیم:
1ـ ارتباط عاطفی صمیمی و محبت‌آمیز مقدمه جداکردن اتاق خواب کودک است. در طول روز با کودک خود ارتباط کلامی برقرار کنید و در بازی‌های کودکانه او شرکت کنید و حتی می‌توانید بخشی از بازی را به «خاله‌بازی»‌هایی اختصاص دهید که کودک یا شما، نقش فرزندی را بازی می‌کنید که قرار است شب‌ها به تنهایی در اتاق خواب بخوابد. حتی می‌توانید در این زمینه قصه‌هایی را برای کودکتان تعریف کنید که قهرمان قصه با شجاعت و به میل خود حاضر به تنها خوابیدن است. تعریف داستان‌هایی در این مورد، زمینه پذیرش این موضوع را در کودک بالا می‌برد.

2ـ اتاق خواب کودک را به محل خوشایندی برای او تبدیل کنید؛ این اتاق باید متفاوت از سایر اتاق‌های منزل باشد. در آذین‌بندی اتاق، از وسایل و اسباب بازی‌های مورد علاقه کودک استفاده کنید. تزئین شاد و کودکانه اتاق، احساس مالکیت بیشتری را به کودک القا می‌کند؛ با چسباندن عکس کودک بر در اتاق، این حس را تقویت کنید. بهتر است تزئین اتاق با همکاری و طبق سلیقه خود کودک انجام شود.

3ـ امنیت فضای اتاق خواب کودک را با قرار دادن چراغ خواب کودکانه و همچنین شلوغ نکردن فضای اتاق تضمین کنید، چه بسا ممکن است در نخستین شب‌ها یا حتی در شب‌های دیگر، کودک به خاطر ترس یا دیدن کابوس، مجبور به ترک اتاق خود شود، در این صورت چیدمان نامرتب و بی‌نظم ممکن است خروج ایمن او از اتاق را تهدید کند.

4ـ مقوایی با رنگ جذاب و زیبا، در اتاق خواب نصب کنید و عکس کودک را روی آن بچسبانید. همچنین برچسب‌های مورد علاقه کودکتان را تهیه کنید یا همگام با کودک، تعدادی اشکال کارتونی یا هر شکل دلخواه را، نقاشی و آنها را رنگ کنید. با کودک قرار بگذارید هر شبی که جداگانه و در اتاق خواب خود بخوابد، صبح روز بعد می‌تواند یکی از آن اشکال را به‌عنوان نشانه موفقیت خود بر روی مقوا بچسباند. هنگامی که تعداد نشان‌ها به 10 عدد رسید، برای کودک هدیه‌ای تهیه کنید. البته لازم است به مرور زمان، تعداد نشان‌ها را افزایش و تعداد تشویق‌ها را کاهش دهید تا این امر در درون کودک نهادینه شود.

5 ـ مرحله به مرحله کودک را به خوابیدن در رختخواب خود تشویق کنید. در مرحله اول بهتر است کودک در رختخواب خود در اتاق والدین بخوابد، سپس با گذشت اندک زمانی و به طور تدریجی، این فاصله را بیشتر کنید تا این که کودک به اتاق خود منتقل شود.

6 ـ در ساعات اولیه خواب در اتاق کودک حاضر باشید. تنها خوابیدن، خود منبع ترس، استرس و فشار روانی است، شدت آن را با تنها فرستادن کودک به اتاق خواب بیشتر نکنید. حضور والدین در اتاق، باعث آرامش روانی کودک می‌شود و به او این اطمینان را می‌دهد که اتاق خواب وحشتی ندارد و هر زمان که لازم باشد والدین در کنار او خواهند بود. 10 تا 30 دقیقه قبل از خواب را به او اختصاص دهید. در آرامش با او گفت‌وگو کنید؛ برایش قصه بگویید یا کتاب بخوانید و حتی می‌توانید او را نوازش کرده و ماساژ دهید. البته چند دقیقه پیش از ترک اتاق، زمان رفتن‌تان را به او گوشزد کنید؛ مثلا بگویید: «دو صفحه از کتاب داستان باقی مانده، آرام آرام، چشمان زیبایت را ببندد و آماده خوابیدن شو.»

7ـ چنانچه کودک تنها نخوابد یا چندبار از خواب بیدار شود و به رختخواب والدین بازگردد، در اینجا قاطعیت والدین بویژه مادر الزامی است. در چنین موقعیتی با آرامش و همراه نوازش، با کودک صحبت کنید و آرام آرام او را متقاعد کنید که به اتاق خود بازگردد. همراه او به اتاق بازگردید تا هنگام خوابیدن کنار او باشید. حواستان باشد هرگز زحمات چند روزه یا چند ماهه خود را با یک مرتبه خواباندن کودک در رختخواب خود هدر ندهید؛ هرگز پس از جدایی، اجازه ندهید کودک در رختخواب شما بخوابد. چنانچه به هر دلیلی مجبور به خواباندن کودک در کنارتان شدید، به اتاق خواب کودک بروید و در کنار او البته با فاصله بخوابید.

نکات مهم:
1ـ تغییر مکان خواب کودک یک‌شبه امکان‌پذیر نیست. برای کاهش آسیب این مساله، باید بسیار صبور باشید و در برابر رفتارهای او تحکمی عمل نکنید.
2ـ هیچ گاه برای ایجاد این عادت جدید متوسل به تنبیه نشوید. این امر نه تنها عواقب منفی بسیار زیادی دارد بلکه ممکن است کودک را در معرض ابتلا به اختلالات خواب قرار دهد.
3ـ از نشان دادن حساسیت زیاد یا تحقیر و تمسخر کودک بشدت اجتناب کنید. اجازه دهید کودک احساسات خود را بیان کند، آنها را خوب بشنوید و با پذیرش حقیقت ترس‌های او، روش‌های مواجهه مناسبی را به او پیشنهاد دهید.


نسرین صفری- روانشناس بالینی

 

منبع: میگنا

http://b2n.ir/32758


کلمات کلیدی :

ارسال شده توسط محمد حمله دار در 96/7/16:: 6:30 عصر

http://s8.picofile.com/file/8308543000/22in42462332dex.jpeg

 

کتاب "یک نسل" نوشته محمد حمله دار منتشر شد

این کتاب که به موضوع تربیت فرزند پرداخته در شمارگان هزار نسخه و توسط انتشارات بیکران دانش به چاپ رسید


جهت تهیه کتاب، به آی دی @skribi در تلگرام پیام دهید.

لینک خرید اینترنتی کتاب اعلام خواهد شد.



ارسال شده توسط محمد حمله دار در 96/7/5:: 4:42 عصر

http://s8.picofile.com/file/8307591926/fd44md874jhd784xfd.JPG

 

سی نکته برای مادران از سی کتاب تربیتی


1- هرکاری را در زمان خودش انجام دهید تا استرس کارهای عقب افتاده نداشته باشید

2- با عادت های غذایی عجیب و غریب کودک خردسالتان کنار بیایید

3- خواب کافی داشته باشید

4- عادت های خوب را به فرزندتان بیاموزید

5- چیزهایی مثل پتادین، باند و چسب زخم را همیشه در خانه داشته باشید

6- شخصیت فرزندتان را بشناسید

7- مسائل مالی را برایش توضیح دهید

8- برخی از مسئولیت های کودک را به پدرش بسپارید

9- الگویی برای سایر مادران باشید

10- هر روز برای فرزندتان کتاب بخوانید. این هم یک راه خوب برای وقت گذرانی است و هم فکر او را پرورش می دهد

11- بگذارید چیزهای جدید را تجربه کند

12- برخی از مسئولیت های خانه را به او بسپارید

13- خدمتکار نشوید! فرزندتان باید کارهای شخصی اش را خودش انجام دهد

14- اگر مرتکب رفتار اشتباهی شدید از فرزندتان عذرخواهی کنید

15- وقتی خشمگین می شوید واکنش فوری نشان ندهید

16- از فرزندتان بخواهید ویژگی های مثبت خواهر و برادرش را بیان کند

17- نکات ایمنی را به او بیاموزید

18- هنگامی که آشنایانتان درباره خوبی های فرزندشان صحبت می کنند آنها را با فرزند خود مقایسه نکنید. احتمالا آشنایانتان در حال لاف زدن هستند!

19- خاطرات جالب دوران کودکی تان را برایش تعریف کنید

20- هنگامی که برای او وقت می گذارید، موبایلتان را کنار بگذارید

21- برای چند دقیقه هم که شده، بیرون از خانه با او قدم بزنید. برای مسیرهای کوتاه از خودرو استفاده نکنید

22- انتظاراتتان را شفاف بیان کنید

23- ریاضی را با بازی و سرگرمی به او بیاموزید

24- در اجرای مقررات خانوادگی ثابت قدم باشید ولی اول از منصفانه بودنشان مطمئن شوید

25- پرسش های او را پاسخ دهید. بچه ها خیلی کنجکاو هستند

26- از عکس های خانوادگی تان به خوبی نگه داری کنید. این ها در آینده منبع خاطراتتان خواهند شد

27- جواب سلام دادن، خداحافظی، تبریک، تسلیت، احوال پرسی و... را به او یاد دهید

28- آخر شب بابت کارهای خوب آن روزش از او تشکر کنید

29- ناسزا ندهید. او از رفتارهایتان الگوگیری می کند

30- به استعدادهایش توجه کنید

 

نویسنده: دیوید اسپارو

مترجم: محمد حمله دار



ارسال شده توسط محمد حمله دار در 96/6/4:: 7:16 عصر

 

http://s9.picofile.com/file/8304677068/shahname02973.jpg

 

 

شاهنامه را به خانه ببریم!

 شاهنامه فردوسی ارزشمندترین میراث ملی ما ایرانیان و سرشار از زیبایی، شگفتی و آموزه های اخلاقی است. کشورهای غربی داستان ها و حماسه هایشان را به مدد قدرت سینمایی شان به تمام دنیا صادر کرده اند و انصافا در این زمینه خوب عمل کرده اند طوری که اکنون بسیاری از ما ارباب حلقه ها، هری پاتر و بازی تاج و تخت را خوانده ایم و دیده ایم اما با شاهنامه ی خودمان بیگانه ایم در حالی که شاهنامه اگر برتر از آن آثار نباشد کمتر نیست.

 نکته ای که باید به آن اشاره کرد این است که ما هرچند در زمینه به تصویر کشیدن شاهنامه ضعیف عمل کرده ایم و تاکنون هیچ فیلم، سریال و انیمیشن قابل توجهی نساخته ایم اما انصافا در زمینه کتاب عملکرد درخشانی داشتیم به گونه ای که اکنون هر شخصی با هر سنی و با هرسوادی می تواند یکی از بازنویسی های نثر شاهنامه را که مناسبش است برگزیند و بخواند و لذت ببرد.

 البته خواندن بازنویسی به معنای کنار گذاشتن خود شاهنامه نیست بلکه می توان پا به پای خواندن آن ها اصل شاهنامه را نیز خواند چون به هرحال ادبیات فردوسی سنگین و فهم آن کمی سخت است.

 در این یادداشت چند نمونه از همین بازنویسی ها را معرفی می کنیم تا والدین و فرزندان بتوانند همراه هم شاهنامه را به خانواده شان دعوت کنند:


بازنویسی مناسب برای جوانان:

- دفتر دانایی و داد به قلم استاد میرجلال الدین کزازی؛ انتشارات معین.

 این کتاب متن کامل شاهنامه به نثر است و ویژگی مهم آن همسو و همساز بودن زبانش با زبان شاهنامه است. این کتاب به پارسی خالص نوشته شده و در سراسر آن هیچ واژه ی بیگانه ای پیدا نمی کنید.


بازنویسی مناسب برای نوجوانان:

- قصه های شاهنامه به قلم آتوسا صالحی؛ انتشارات افق.

 این مجموعه در قالب دوازده جلد چاپ شده و نثری روان مناسب برای نوجوانان دارد.

 - داستان های کامل شاهنامه فردوسی به قلم رقیه فراهانی؛ انتشارات پدیده دانش.

 این کتاب در دو جلد چاپ شده و متن کامل شاهنامه را به نثر روان ارائه داده است.

- افسانه های شاهان و پهلوانان به قلم م. آزاد انتشارات مهاجر.

 این مجموعه بازنویسی کامل شاهنامه و مناسب نوجوانان است.


 بازنویسی مناسب برای کودک:

- قصه های تصویری از شاهنامه به قلم حسین فتاحی؛ انتشارات قدیانی.

 این مجموعه در قالب دوازده جلد مصور چاپ شده و برای کودکان ابتدایی مناسب است.

- قصه های شاهنامه به قلم م. آزاد؛ انتشارات مهاجر.

 این مجموعه در قالب چندین جلد مصور جذاب چاپ شده است.

 

محمد حمله دار

 



ارسال شده توسط محمد حمله دار در 96/6/1:: 6:40 عصر

http://s8.picofile.com/file/8304402392/1813sddsfdfdfds20_632.jpg

 

عوارض بمباران آموزشی فرزند

 تعطیلات تابستانی ایام شادی بیشتر دانش آموزان است اما برای عده ای از آن ها این سه ماه، عزا و مصیبت هستند چون این دسته از دانش آموزان در تابستان مجبورند به دستور والدین در چندین کلاس آموزشی و هنری شرکت کنند.

 در واقع بیشتر والدین دوست دارند فرزندشان این سه ماه فراغت را به بطالت نگذارند و با شرکت در یک یا دو دوره ی آموزشی، حرفه یا هنر مفیدی را بیاموزد اما برخی از پدر و مادرها به یکی دو کلاس قانع نمی شوند و صبح تا شب فرزند را با دوره های گوناگون بمباران می کنند.

 استدلال عده ای از آن ها این است که ما خودمان در دوران نوجوانی از این امکانات بی بهره بودیم و به همین علت پیشرفت چشمگیری در زندگی مان نداشتیم پس خوب است که فرزندمان با بهره گیری از این موقعیت به جایگاه های خوبی در زندگی اش برسد.

 عده ی دیگری از والدین این طور دلیل می آورند که به قول معروف یادگیری در سن کم نقش بر سنگ است و نوجوانان باید بیشترین استفاده علمی را از این دوره ببرند. هر چند این حرف ها دلایل قانع کننده ای به نظر می رسند اما روشن است که افراط در هر کاری اشتباه است. برخی از عوارض این بمباران آموزشی را مرور می کنیم:

بی علاقگی حاصل از اجبار

 فرزند برای شرکت در دوره های تابستانی باید حق انتخاب داشته باشد و قطعا اگر به خودش باشد حاضر نمی شود که پنج یا شش دوره را برگزیند زیرا هر انسانی به تعداد اندک و مشخصی از رشته ها علاقه مند است. والدینی که فرزندشان را به زور وادار به شرکت در چندین رشته می کنند باعث می شوند او با بی علاقگی و بی حوصلگی سرکلاس ها حاضر شود و چیزی یاد نگیرد.

 همه کاره هیچ کاره

 کسی که در تعداد زیادی از دوره ها شرکت کند به معنای واقعی کلمه همه کاره هیچ کاره می شود. او از هر رشته ای مقدار اندکی اطلاعات دارد اما در هیچ رشته ای متخصص نیست و این ضرری جدی است. اگر می بینیم دانشمندان گذشته مثل ابن سینا و دیگران همزمان هم پزشک بودند هم منجم هم ریاضیدان و... به این علت بود که دانش های قدیم محدود بودند و یک فرد می توانست در چند رشته متخصص شود اما امروزه علم و هنر به قدری پیشرفت کرده اند که محال است کسی بتواند در بیش از یک رشته به شکل حرفه ای کار کند.

 انفجار حاصل از بمباران

 اتفاقی که برای همه ی این نوجوانان نگونبخت می افتد انفجار خشم و خستگی ناشی از بمباران علمی است. آن ها به یکباره همه چیز را رها می کنند و دیگر حاضر به یادگیری حتی یک رشته هم نخواهند بود و راه بیکاری و بطالت پیش خواهند گرفت.

 غرور بی جا

عده ای از نوجوانان وقتی می بینند همسالانشان فقط در یک رشته مشغول آموزش دیدن هستند ولی خودشان به چندین و چند کلاس رنگارنگ می روند دچار غرور کاذب می شوند. آن ها فکر می کنند از دیگران باهوش ترند و از دماغ فیل افتاده اند و به همین خاطر با دوستان و اطرافیانشان برخورد سرد و متکبرانه ای خواهند داشت.

 فرصت سوزی

 دوره ی کودکی دوره ی بازی و شادی و خوش گذرانی است. دوره ای که گاهی برخی از شیرین ترین خاطرات انسان در آن رقم می خورد. بدون شک لذتی که در بازی های کودکانه، شهربازی رفتن، ارتباط با همبازی ها و تفریح های گوناگون وجود دارد در کودکی مزه ی دیگری می دهند و در بزرگسالی قابل جبران نیستند. والدین نباید فرصت این شادی های خاطره انگیز را از کودک بگیرند زیرا در این صورت او در آینده حسرت زیادی بابت این امر خواهد خورد.

در پایان باید گفت که یادگیری را محدود به شرکت در کلاس ندانید. اگر خود والدین در کاری متخصص باشند خودشان می توانند بهترین معلم فرزندشان باشند بنابراین اگر حرفه خاصی بلدید آن را به فرزندتان بیاموزید همچنین اگر فرزندتان به کارهای فنی علاقه مند است بهترین کاری که می توانید بکنید این است که او را تشویق کنید در این سه ماه در یک مغازه ای شاگردی کند تا هم حرفه را بیاموزد و هم به کسب درآمد بپردازد.

محمد حمله دار 



ارسال شده توسط محمد حمله دار در 96/5/25:: 5:4 عصر

http://s8.picofile.com/file/8303699218/n00046661606_b.jpg

 

آموزش مدیریت مالی به کودک با «پول توجیبی»


به گزارش میگنا یکی از مسائل مهمی که در مدارس به دانش آموزان یاد نمی دهند و بار آموزشی اش به طور کامل بر دوش والدین افتاده مدیریت مالی است. مدیریت مالی امری است که اگر فرد در کودکی و نوجوانی آن را نیاموزد در بزرگسالی با مشکل مواجه خواهد شد. این مسئله غالبا از راه پول توجیبی دادن به کودکان صورت می گیرد.  یعنی والدین مبلغ مشخصی را به شکل منظم و بدون شرط و شروط در اختیار فرزند قرار می دهند.


  مقدار پول توجیبی

 روشن است که مبلغ پول توجیبی با توجه به سن فرزند و با توجه به وضعیت عمومی قیمت ها باید تعیین شود به این معنا که نه آن قدر کم باشد که نتوان نام پول بر آن گذاشت و نه آن قدر زیاد که فرزند در دام ولخرجی بیفتد و ارزش پول را نفهمد.


انواع پول توجیبی

 در میان خانواده ها دو نوع پول توجیبی مرسوم است. برخی ها مخارج اصلی فرزند را برعهده می گیرند و مبلغی متوسط در اختیار او قرار می دهند. بعضی ها مبلغ زیادی به فرزندشان می دهند و تمام مخارجش از جمله هزینه های لباس، کفش، وسایل مدرسه، کرایه های رفت و آمد و... را بر عهده ی خودش می گذارند.

 این نوع پول توجیبی یک جنبه مثبت و یک جنبه منفی دارد. جنبه مثبتش این است که فرزند نیاز به برنامه ریزی بیشتری پیدا می کند و مدیریت مالی را به شکل بهتری می آموزد. همچنین از وضعیت گرانی و قیمت اشیای مختلف مطلع می شود و می فهمد که پول هرچقدر هم که زیاد باشد زود تمام می شود.
جنبه منفی اش این است که شاید فرزند نتواند اولویت ها را تشخیص دهد و در نتیجه به جای خرید وسایل ضروری، هزینه های بیهوده ای برای خودش بتراشد. مثلا شاید کفشش پاره شده باشد یا نیاز به کتاب و دفتر داشته باشد اما پولش را خرج اسباب بازی کند.

در این زمینه بهتر است والدین تا وقتی کودکشان کم سن و در دوره ی ابتدایی و راهنمایی است از شیوه ی اول پول توجیبی استفاده کنند و بعد در دوره دبیرستان روش دوم را در پیش بگیرند.


فواید پول توجیبی

شکی نیست که دادن پول توجیبی به فرزندان امری مهم است و تاثیر مستقیمی بر آینده مالی آنها دارد.

در بخش اصلی این یادداشت می خواهیم چند نمونه از فواید این کار را مطرح کنیم:

یادگیری مدیریت

فرزند می داند که گاهی خواسته هایش زیاد و نامحدودند اما پولی که برای تامین خواسته ها در اختیارش هست اندک و محدود است. او در این وضعیت ناچار می شود که اولویت ها را بررسی کند و بی گدار به آب نزند تا بتواند به بهترین شکل از پول هایش بهره ببرد نه اینکه با خرید چیزهای غیر ضروری بی پول شود.

 پس انداز

آشنایی با مفهوم مهم پس انداز از اصلی ترین فواید پول توجیبی دادن به کودک است. او به مرور می آموزد که برای خرید چیزهای بهتر و ارزشمندتر باید قید خرید چیزهای بی ارزش را بزند تا با جمع کردن پول هایش بتواند به خواسته اش برسد. همچنین می آموزد که همیشه باید مقداری پول برای روز مبادا ذخیره کند تا اگر روزی به طور ناگهانی نیاز به پول پیدا کرد دستش خالی نباشد.

 احساس استقلال

 نیاز به مستقل شدن احساسی است که در همه فرزندان به ویژه نوجوانان وجود دارد. آن ها دوست دارند خودشان تصمیم گیرنده امور زندگی شان باشند و کسی برایشان تعیین تکلیف نکند. پول توجیبی حس استقلال را برای فرزندان به ارمغان می آورد به گونه ای که آن ها احساس می کند در بخش هایی از زندگی شان دیگر نیازی به پیروی کامل از والدین ندارند و می توانند طبق نظر خودشان رفتار کنند.

جلوگیری از زیاده خواهی

 همه کودکان و نوجوانان گاهی توقعاتی دارند که تامین آن ها برای والدین سخت است. پول توجیبی باعث می شود که فرزند یاد بگیرد اگر توقع خرید وسیله ای گران و خارج از چارچوب دارد باید خودش برای تامین هزینه اش دست به کار شود و  انتظارات بیجا از والدین نداشته باشد.

فهمیدن ارزش پول

 ارزش پول فقط در سایه محدودیت پول فهمیده می شود. نفهمیدن ارزش پول عامل اصلی ولخرجی و تنگدستی است. کودک با دریافت پول توجیبی می فهمد پول چیزی نیست که به آسانی به دست بیاید و در نتیجه به مرور می آموزد که باید با مدیریت صحیح آن را حفظ و خرج کند.

 دو نکته

* حتما فرزندتان را با مفهوم بخشندگی و کمک به ناتوانان آشنا کنید از او بخواهید همیشه بخشی از پولش را به نیازمندان ببخشد و با پرهیز از خساست، انسانیت خود را تقویت کند.

- بعضی از کودکان حاضر به دریافت پول توجیبی نمی شوند و به والدین می گویند "هروقت چیزی خواستم شما برام بخرید" این امر غالباً به دلیل کمبود اعتماد به نفس در کودک رخ می دهد. او از طرفی می خواهد از زیر بار مسئولیت مدیریت مالی شانه خالی کند و از سویی دیگر نمی خواهد با دریافت یک مقدار مشخص پول، خواسته هایش را محدود کند. والدین در این موقعیت باید به فرزندشان انگیزه بدهند و به او بگویند که از پس مدیریت مالی بر می آیند و نباید وابستگی کامل به پدر و مادر داشته باشد.

 محمد حمله دار

 

لینک مطلب در سایت میگنا (دانش نامه روان شناسی):


http://www.migna.ir/vdcg339t.ak9qz4prra.html



   1   2   3   4   5   >>   >